با روي کار آمدن سيستم GPS تمام سيستمهاي قبلي موقعيت ماهواره اي از قبيل دور بين هاي بالستيک،دايلر ،SECOR،LONG-C،LLR،SLR،N.N.S.S به تدريج از دور خارج شدند . GPSيک سيستم عملياتي وهميشه در حال آماده باش است که درتمامي شرايط آب وهوايي داراي کارآيي ميباشد؛ زيرا فرکانس امواجي که توسط ماهواره هايGPS ارسال ميشود در حد گيگا هرتز است وشرايط آب وهوايي (مه وباران ونزولات جوي)اثري روي اين امواج ندارند.
شايد بارها در مقالات علمي واخبار با نام (Global) GPS ارسال Positioning system برخورد کرده باشيد.GPS واستفاده از اين ابزار مهم در دنيا آگاهي از روشهاي مختلف تعيين موقعيت توسط اين سيستم ضروري بنظر مي رسد .دقت بالاي اين سيستم وجهاني بودن آندليلي بر استفاده از اين سيستم در علوم مختلف ميباشد،اين سيستم از سال 1983 با پرتاب نخستين ماهواره GPS آغاز بکار نمود.
اين سيستم در طول 24 ساعت شبانه روز فعال است ودر هر زمان ودر هر مکان که لازم باشد ميتوان توسط آن تعيين موقعيت کرد.
هر ماهواره GPS اطلاعات زير را توسط آنتنهاي تعبيه شده بر روي بدنه اش به زمين ارسال مينمايد :
ا ) امواج حامل L1 وl2
2 )کدهاي اطلاعاتي (بصورت دودويي) الف)کد غير نظامي (کد C/A )
ب )کد دقيق (کد P)
ج ) کد سري (کد 7)

برا ي رسيدن به حداکثر دقت وکارايي GPS توسط يک گيرنده بايد از گيرنده اي استفاده کرد که هر دو موج حامل L1 و L2 وکدهاي فوق را دريافت نموده وقابليت آنتي اسپوفينگ (AS) داشته باشد .يعني بتواند کد سري 7 را به يک کد p وبالعکس تبديل کند.
3 ) پيام ماهواره (Messsge)با فرکانس f=1500MHZ که حامل اطلاعات زير مي باشد :

الف )اطلاعات مدار ماهواره که مربوط به موقعيت ماهواره مي شود.
ب )اطلاعات مربوط به زمان
ج )اطلاعات شماره ماهواره
د )اطلاعات مربوط به ضريب دقت آرايش هندسي ماهواره ها(لازم به ذکر است که چنانچه ماهواره ها در افق منطقه مورد نظر باشند نه در بالاي سر ويا اگر زاويه هر دو ماهواره با هم 120 درجه باشد تعيين موقعيت محل داراي دقت بيشتري خواهد بود.)

مجموعه اطلاعات فوق يعني اماج حامل ،کدهاي اطلاعاتي وپيام ماهواره ،همراه يکديگر توسط مدولاسيون بسمت زمين مخابره شده وگيرنده هاي زميني که قابليت ها وانواع متفاوتي دارند ضمن دريافت مجموعه فوق پس از عملDe Modulation هر بخش را براي منظور خاص خود مورد استفاده قرار مي دهد .

در قسمت بالا در باره بخش فضايي سيستم GPSصحبت در باره بخش فضايي سيستم GPS صحبت شد؛حال به سراغ بخش زميني اين سيستم مي رويم : اين بخش شامل ايستگاههاي کنترل زميني است که داراي مختصات معلوم هستند و موقعيت آنها از طريق روشهاي کلاسيک تعيين موقعيت نظير روش VLBI( تعيين فواصل بلند توسط کوازارها ) وروش SLR (فاصله سنجي ماهواره اي با امواج ليزر) بدست آمده است.اين ايستگاه ها وظيفه تعقيب ومشاهده شبانه روزي ماهواره هاي GPS را برعهده دارند.
تعداد اين ايستگاهها 5 عدد است که ايستگاه اصلي به نام کلرادو اسپرينگ در آمريکا قرار داردو 4 ا يستگاه فرعي ديگر در نقاط ديگر کره زمين مستقر هستند.آخرين بخش از سيستم gps ،قسمت user يا کاربران سيستم مي باشد که خود شامل دو بخش است :

الف ) آنتن در يافت کننده اطلاعات ارسالي از ماهواره ها
ب ) گيرنده (پردازش کننده اطلاعات دريافتي وتعيين کننده موقعيت محل آنتن )
نرم افزار وميکروپروسسور داخل گيرنده فاصله بين آنتن زميني تا ماهواره هاي مرتبط با کيرنده را تعيين ميکند سپس با استفاده از حداقل 4ماهواره موقعيت X وY و ارتفاع محل استقرار آنتن يا همان گيرنده تعيين مي شود .
نکته مهمي که ميبايست مورد توجه قرار گيرد اينست که ارتفاعي که GPS به ما ميدهد با ارتفاع موجود در نقشه ها واطلس ها فرق ميکند .ارتفاع GPS نسبت به سطح مبنايي بنام بيضوي است در حالي که ارتفاع موجود در نقشه ها ارتفاع اورتومتريک مي باشد که از سطح دريا هاي آزاد محاسبه مي گردد.مقدار اين اختلاف در بيش ترين حالت در حدود 100متر مي باشد.

گيرنده هاي GPSبه دو دسته تقسيم مي شوند :
الف ) گيرنده هاي نظامي
ب ) گيرنده هاي غير نظامي


نمونه هاي از کاربردهاي سيستم GPS

پيش بيني زلزله (در حال حاضر براي بيش از 1200GPS در ژاپن نصب شده وهمچنين فقط در اطراف شهر لس آنجلس،250GPS در حال اندازه گيري وفعاليت 24 ساعته هستند.)
نقشه برداري ،کنترل حرکات تکتوتيکي زمين ،کنترل مربوط به حمل ونقل وترافيک ،کنترل جابجاي سدها و برج هاي بلند ، پيش بيني وضع هوا (از طريق اندازه گيري ميزان انرژي موج فرستاده شده از سوي GPS پس از عبور از لايه هاي جو وابرهاي در منطقه مورد نظر) ناوبري (زميني ،دريايي ، هوايي ) ، تعين موقعيت سکوهاي دريايي نفتي تعيين موقعيت جزيره هاي مرجاني ، مين يابي ،SCAN کردن دريا ، به روز رساني سيستم هاي تعيين موقعييت اينترشيال ، استفاده جهت کنترل ماهواره هاي سنجش از دور (Remote Sensing ) و ....